Навигация
Навигация
Главная
Форумы
Ссылки
Лучшее на сайте
Контакт
Поиск
Карта сайта
Что нового на сайте?

Новости от ...
Intex-press
Наш край
БГИК
Baranovichi.by
Барановичи.net
БарЭнц

Библиотека
Новости
Статьи
ЧАВО
Фотогалерея
Интересные факты
Афоризмы
Анекдоты

Download
Скачать

Сотрудничество
Расскажи другу!

О сайте
Темы форума
Новые темы
Для розыска людей и поиска свидетелей.
Книга жалоб
Рекомендую
Сходил в магазин
Рецепты
Обсуждаемые темы
Сходил в магазин [33]
Кошаки [32]
Книга жалоб [15]
Достопримечательности [15]
Банки [13]
Последние статьи
Барыс Кіт: Я заўжды называў сябе беларусам 3541
Утонут ли Барановичи? 1910
Бомбой по Барановичам 2512
Список белорусских Интернет-радиостанций 3276
«Звезда»... Без шума и фанфар 2359
Страшный сон белоруса 3000
Единственная в Беларуси треугольная церковь - в Барановичском районе 5293
Самы прыгожы прыпынак Беларусі 3965
Улицам Войкова, Свердлова, Кудрина ... посвящается 4139
Новые веб-ссылки
Новогрудок 44
Этому парню из Барановичей 23, у него 60 человек в штате, и он нацелен заработать $3 млн в этом г... 440
Битва баянистов в электричке Минск-Барановичи 396
В Пинске расследуют гибель 14-летнего подростка, который жаловался на высокую температуру... 324
vovremia.com 421
"Додушили". Почему 15-летний школьник из Барановичей решил свести счеты с жизнью... 462
«Это было похоже на скорпиона». Пострадавший мужчина выписан из больницы, животное тоже в порядке... 608
Под Барановичами Renault насквозь "прошило" отбойником 330
Как рабочий из Барановичей превратил увлечение в бизнес... 478
Старажытны Наваградак. Горад славян і балтаў / Загадкі беларускай гісторыі... 347
Пра патрыёта Расеі з Баранавіч
ЛюдиЛюблю езьдзіць цягніком. Можна шмат цікавых людзей сустрэць.

Гэтым разам трапіўся мне па дарозе зь Менску ў Прагу 50-гадовы кіроўца-дальнабойшчык з Баранавічаў, які з-за адсутнасьці турэцкай візы быў вымушаны пакінуць машыну ў Грэцыі і вяртацца адтуль на “перакладных” — праз Баўгарыю, Украіну і Расею. Перагон Менск-Баранавічы быў апошнім адрэзкам ягонага колькідзённага падарожжа.

Разгаварыліся. Я перайшоў на расейскую, каб не адпуджваць і не бянтэжыць суразмоўцу. Чалавек радаваўся, што хутка прыедзе дадому, быў у гуморы, шмат расказваў розных гісторыяў са сваіх падарожжаў. За час сваёй працы — з 1988 году — ён аб’езьдзіў усю Эўропу, Расею ўключна з Сыбірам, пабываў нават у Іране і іншых азіяцкіх краінах.

Зайшла мова і пра стаўленьне замежнікаў да “нашых”.

І вось гляджу, чалавек кажа, што да “нас, рускіх” лепш за ўсё у Эўропе ставяцца фіны, а астатнія народы заходняй часткі кантынэнту “намі” пагарджаюць і на “рускіх” проста нажываюцца.

Пытаюся ў яго, дзе ён, пасьля таго, як аб’езьдзіў столькі краінаў, хацеў бы жыць. Адказвае, у Расеі.

Пытаюся, чаму? Адказвае: “Не знаю, возможно потому, что она большая”. І дадае: “И вообще, там проще. Дашь полицейскому 50 рублей і едь куда хочешь, никто тебя не трогает, а в Европе — законы, штрафы, санкции, запреты...” А пасьля пачынае захапляцца: “Я вот недавно в Тюмени был, знаете, какие там дома? Лучше, чем в Москве, такая красота! Так красиво всё строится...”

Тут я пачынаю яму казаць, што ня ўсё ў Расеі так добра, што краіна сядзіць на нафта-газавай ігле і зусім не рэфармуе эканоміку, што ў сьвеце памалу пачынаецца сланцавая рэвалюцыя і праз 15-20 гадоў з-за падзеньня коштаў на вуглевадароды Расея можа збанкрутаваць, як гэта адбылося з СССР у 80-я гады. І тут мой суразмоўца вельмі ўпэўнена і нават высакамерна кажа:

“Ничего такого не случится, как была Россия так и будет.

Веками Россия была самой сильной и самой богатой, и только у неё были золотыя купола, и все на неё ходили воевать, а она ни на кого не нападала... Ничего и сейчас не случится. Всё будет хорошо”.

Давялося мне прызнацца ў сваёй гістарычнай адукацыі, расказаць пра расейскія войны XV-XVII стагодзьдзяў, пра захоп Полацку, пра Патоп, заваяваньне Сыбіру, падзелы Польшчы... У адказ я пачуў: “Ну да, знаю, слышал... Ну что ж, все воюют...”

Я таксама параіў яму, калі ён будзе наступны раз у Баварыі, зьвярнуць увагу на старадаўнія каталіцкія храмы ў тамтэйшых мястэчках і вёсках — там восем зь дзесяці касьцёлаў на вежах маюць зусім праваслаўныя купалы, і дадаў, што гэта ўнівэрсальная хрысьціянская традыцыя. Але баранавіцкі расеец тут жа ўсумніўся: “Это они у России взяли...”

У адказ на гэта я сказаў, што добра яму адчуваць сябе расейцам, маўляў, да моцнай краіны належыць, а вось я і мае сваякі лічым сябе беларусамі і паміж сабой размаўляем па-беларуску. Тады кіроўца сказаў клясычнае “Нет, ну я тоже белорус”.

І далей пачаў апраўдвацца: “Просто понимаете, там, за границей, для них мы все — и украинцы, и азербайджанцы, и белорусы — все русские...”

Я кажу, што вось едзеце дадому, ня скончыўшы рэйсу з-за праблемаў зь візай, і ня думаеце, што візаў магло б зусім ня быць, каб Менск праводзіў іншую палітыку.

А ён у адказ: “А мне с визами ещё лучше. Я из-за визы отпуск имею каждый год летом. Так подгадал, что моя годовая всегда летом заканчивается. Пока делаю новую, месяц отдыхаю”.

А я гну сваё. Расказваю пра знаёмага бізнэсмэна з Масквы, які адчыніў у Цьвярской вобласьці паляўнічую гаспадарку і дзівіцца-жахаецца станам навакольных вёсак — ні дарог, ні газу, ні мастоў праз рэчкі, зямля закіданая, ніхто яе не абрабляе, п’юць.

А ў нас, кажу, паглядзіце, Карэліцкі раён, напрыклад (а маці баранавіцкага патрыёта Расеі і мой бацька — якраз з Карэліччыны). У вясковых хатах — шклопакеты, асфальт на дарогах, вада і газ у дамах, мой стрыечны брат саўну маці у былой каморы збудаваў — ня горш за люксавае жытло ў Менску выглядае. Кажу, маўляў, яшчэ ў савецкі час нашы вобласьці выраблялі мяса на душу насельніцтва болей, чым ЗША — там было 120 кіляграмаў на чалавека, а ў нас было па 130-140 і болей. Кіроўца згаджаецца, пачынае расказваць, што яшчэ ў савецкі час вазіў у Нямеччыну кішкі зь беларускіх фэрмаў — бо самім зашмат было. І, бачу, гаворыць пра гэта з гонарам.

Значыць, троху прабівае. Але не да канца. Усё роўна глядзіць і думае толькі пра Расею.

Добра там, камфортна і прыгожа. Яго дачка скончыла ВНУ ў Санкт-Пецярбургу і там засталася. Сам бадзяецца па сьвеце, скардзіцца, што зарабляе ўсё менш і менш, мучыцца ад штрафаў, якія яму ўсё часьцей даюць у Аўстрыі ці ў Францыі.

Расея — яго КУЛЬТУРНЫ ўзровень, яго прыроджанае (як родавая траўма) КУЛЬТУРНАЕ асяродзьдзе і КУЛЬТУРНАЯ глеба.

Часткаю гэтай культуры, як вядома, зьяўляецца традыцыйнае невыкананьне законаў. Таму баранавіцкаму кіроўцу ў Эўропе дрэнна, а ў Расеі — не. І гэтая ж родавая траўма, дарэчы, зьяўляецца прычынай усяго, што цяпер робіцца ў Беларусі, дзе ўлада і чыноўнікі толькі ГУЛЯЮЦЬ у законы, а не выконваюць іх. Палітыка выходзіць з нашай культуры, а не наадварот.

У патрыёце Расеі з Баранавіч я бачу чарговае пацьверджаньне думкі, што ўсьлед за расейскімі мовай і царквой у галовы беларусаў прыходзіць мінімальны набор кітчавых расейскіх нацыянальных мітаў, якія дазваляюць гэтым людзям вельмі камфортна чуцца і нават ганарыцца сваёй “вялікай Расеяй”.

Гэта — былыя беларусы, а цяпер — расейцы. І наўрад ці некаму ўдасца стварыць для іх беларускую культуру на расейскай мове і вытварыць у іх нейкую расейскамоўную беларускую тоеснасьць зь беларускім расейскамоўным дзяржаўным патрыятызмам. Такі патрыятызм — не канкурэнт расейскаму, у іх розныя вагавыя катэгорыі, і таму першы непазьбежна прайграе другому.

Надзею магла б даць поўная інфармацыйная свабода і свабодная прапаганда беларускай гісторыі і культуры, падтрыманая дзяржавай. У цяперашніх умовах гэта гучыць амаль утапічна.

Але небезнадзейна. Беларусы гнуткі, плястычны і кан’юнктурны народ, да гэтага нас прывучылі вякі чужога панаваньня. І мову сваю мы любім па-беларуску — сьціпла, някідка і без празьмерных дэманстрацыяў. Я вось схадзіў у Менску ў некалькі тэатраў, у тым ліку ў расейскі. У залі і фае я падкрэсьлена (больш чым звычайна трэба) размаўляў па-беларуску: “Выбачайце, калі ласка. Дазвольце прайсьці”, “Авой, прабачце, не заўважыў...” і так далей. І кожны раз мне адказвалі па-беларуску. Некаторыя проста і натуральна, а іншыя старанна-няўмела, але падкрэсьлена. І прыязна пры гэтым ўсьміхаліся.

Сяргей Абламейка,
Радыё Свабода
27.04.2013
admin 28.04.2013 12:17 · 0 комментариев · Для печати
Комментарии
Нет комментариев
Добавить комментарий
Пожалуйста, зайдите на сайт для добавления комментария.
Рейтинг
Рейтинг доступен только для зарегистрированных пользователей.

Для участия в голосовании по рейтингу, пожалуйста, зайдите на сайт через форму входа или зарегистрируйтесь.

Нет данных для оценки
Гость
Имя пользователя:

Пароль:

 Запомнить меня! 


Не зарегистрированы? Щелкните
здесь для регистрации

Забыли пароль?
Запросите новый
Календарь событий
<   Июнь 2019   >
ПнВтСрЧтПтСбВс
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

В ближайшие 5 дней
-  20 – ДР В.Царюка
-  20 – Лето 1944-го
-  21 – Начало платной медицины
-  21 – Забастовка на «Баверти»
-  22 – Бомбежка Барановичей
-  23 – Бомбежка аэродрома
-  23 – Указ по БарГУ

НОВОЕ в скачивании
Г.Ярашэвіч - Вяселле 1125
Г.Ярашэвіч - На рыцарскім турніры 1081
Barry Sisters - Hava Nagila 1200
Е.Шаповалов - Биография 1189
Е.Шаповалов - Lucia de Lammermur 1160
Е.Шаповалов - Чарка на пасашок 1144
Е.Шаповалов - А ў поле вярба 1146
Эксклюзивъ - Вечная память 1211
П.Дробыш - Не покидай нас, святое дыханье! 1224
П.Дробыш - Солнца луч 1213
ТОП скачиваний
Г.Ярашэвiч - Ларысiна танга 1412
П.Дробыш - Не покидай нас, святое дыханье! 1224
П.Дробыш - Солнца луч 1213
Эксклюзивъ - Вечная память 1211
Barry Sisters - Hava Nagila 1200
Е.Шаповалов - Биография 1189
Е.Шаповалов - Lucia de Lammermur 1160
Е.Шаповалов - А ў поле вярба 1146
Е.Шаповалов - Чарка на пасашок 1144
Г.Ярашэвіч - Вяселле 1125
Афоризм
Алкоголь воздействует на организм неоднозначно: ум притупляется, а тупость обостряется.
Ю. Кучура
Интересный факт
Лидер группы «Крама» Игорь Ворошкевич — выходец из города Барановичи.
Случайный анекдот
Компьютерщик ковыряется дома в своем «компе» несколько часов подряд. Рядом крутится жена. Он на нее никакого внимания. Еще через час она не выдерживает и начинает заводиться:
— Вот, ты с этим железом уже полдня возишься, а меня как будто нет здесь! Я что, вещь?!
Он, смотря то на нее, то на «комп»:
— Ты ВЕЩЬ? Не-е... Вот КОМП — это ВЕЩЬ!
Counter